Bezpieczeństwo pożarowe

Korzystając z 20-letniego doświadczenia na polskim rynku budowlanym oraz z doświadczeń zebranych w koncernie Saint-Gobain, RIGIPS oferuje innowacyjny program w zakresie biernej ochrony przeciwpożarowej w budownictwie. Prawidłowo wykonane zabezpieczenia przeciwpożarowe skutecznie ochronią nośność konstrukcji i przeciwdziałają rozprzestrzenianiu się ognia. Zagwarantują także bezpieczeństwo i są mniej kosztowne niż usuwanie skutków pożarów.

Oferowane przez RIGIPS systemy ochrony przeciwpożarowej zostały opracowane na podstawie licznych badań ogniowych przeprowadzonych w krajowych i zagranicznych instytutach budowlanych. Zwiększają znacząco poziom bezpieczeństwa w przypadku pożaru.

Obiekty budowlane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby w przypadku wybuchu pożaru:

  • nośność konstrukcji została zachowana przez określony czas
  • powstawanie i rozprzestrzenianie się ognia i dymu w obiektach budowlanych było ograniczone
  • rozprzestrzenianie się ognia na sąsiednie obiekty budowlane było ograniczone
  • osoby znajdujące się wewnątrz mogły opuścić obiekt budowlany lub być uratowane w inny sposób
  • uwzględnione było bezpieczeństwo ekip ratowniczych

Wymagania związane z ochroną przeciwpożarową budynków są zawarte w następujących aktach prawnych:

  1. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. PRAWO BUDOWLANE
  2. Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. O WYROBACH BUDOWLANYCH
  3. Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. O OCHRONIE PRZECIWPOŻAROWEJ
  4. Ustawa z dnia 27 lutego 2003 r. o zmianie ustawy O OCHRONIE PRZECIWPOŻAROWEJ
  5. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. „W sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie”
  6. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. „W sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów”
  7. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. „W sprawie zasad uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej”
  8. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2010 r. „W sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych”
  9. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 lipca 2003 r. „W sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego”

W celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadzono następujący podział budynków na grupy wysokości(§ 8 Rozporządzenia MI):

  • Niskie (N) – do 12 m włącznie ponad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości do 4 kondygnacji N nadziemnych włącznie
  • Średniowysokie (SW) – ponad 12 m do 25 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 4 do 9 kondygnacji naziemnych włącznie
  • Wysokie (W) – ponad 25 m do 55 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 9 do 18 kondygnacji nadziemnych włącznie
  • Wysokościowe (WW) – powyżej 55 m nad poziomem terenu

Budynki oraz części budynków stanowiących odrębne strefy pożarowe z uwagi na przeznaczenie i sposób użytkowania, dzieli się na (§ 209.1 Rozporządzenia MI):

  • mieszkalne, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej charakteryzowane kategorią zagrożenia ludzi
  • produkcyjne i magazynowe kwalifikowane w zależności od wielkości gęstości obciążenia ogniowego
  • inwentarskie – służące do hodowli inwentarza

Budynki oraz części budynków, stanowiące odrębne strefy pożarowe, zalicza się do jednej lub więcej niż jedna spośród następujących kategorii zagrożenia ludzi (§ 209.2 Rozporządzenia MI):

  • Zawierające pomieszczenia przeznaczone do jednoczesnego przebywania 50 osób nie będących ich stałymi użytkownikami, nie przeznaczone przede wszystkim do użytku ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się. Są to na przykład: centra handlowe i duże sklepy, teatry, kina, szkoły z salami na ponad 50 osób
  • Przeznaczone przede wszystkim do użytku ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się, takie jak szpitale, żłobki, przedszkola, domy dla osób starszych
  • Użyteczności publicznej, nie zakwalifikowane do ZL I i ZL II, na przykład biura, szkoły, banki, mniejsze sklepy i restauracje
  • Mieszkalne
  • Zamieszkania zbiorowego, nie zakwalifikowane do ZL I i ZL II, na przykład hotele, pensjonaty, domy wczasowe

Budynki biurowe będą głównie zaliczane do kategorii ZL III. Tylko w przypadku gdy będą posiadały pomieszczenia na więcej niż 50 osób, będą zaliczane do kategorii ZL I.

Klasy odporności przeciwpożarowej budynków (§ 212.1. WT) Ustanowiono 5 klas odporności pożarowej budynków lub ich części podanych w kolejności od najwyższej do najniższej i oznaczonych literami:

„A”, „B”, „C”, „D”, „E”

Dobór odpowiedniej klasy odporności pożarowej budynku odbywa się na podstawie:

  • dla budynków ZL: kategorii zagrożenia ludzi (ZLI, ZLII, ZLIII, ZLIV, ZLV) oraz wysokości budynku (N, SW, W, WW)
  • dla budynków PM i IN: wielkości maksymalnej gęstości obciążenia ogniowego (Q) oraz wysokości budynku (N, SW, W, WW).

Budynki biurowe należą do kategorii zagrożenia ludzi ZL. Poniższa tabela podaje ich klasy wymaganej odporności ogniowej w zależności od wysokości.

Klasy odporności pożarowej budynków zaliczanych do kategorii zagrożenia ludzi ZL

Odporność ogniowa elementów budynku

Odporność ogniowa wg PN-EN 13501-2 Zdolność elementu budynku do spełniania określonych wymagań w znormalizowanych warunkach fizycznych, odwzorowujących porównawczy przebieg pożaru. 

Miarą odporności ogniowej jest wyrażony w minutach czas od początku badania do chwili osiągnięcia przez element próbny jednego z trzech stanów granicznych, tj.:

  • nośności ogniowej R
  • izolacyjności ogniowej I
  • szczelności ogniowej E.

R - stan graniczny nośności ogniowej – stan, w którym element próbny przestaje spełniać swoją funkcję nośną
I - stan graniczny izolacyjności ogniowej – stan, w którym element próbny przestaje spełniać swoją funkcję oddzielającą na skutek przekroczenia granicznej wartości temperatury powierzchni nienagrzewanej
E - stan graniczny szczelności ogniowej – stan, w którym element próbny przestaje spełniać funkcje na skutek pojawiania się na powierzchni nienagrzewanej płomieni lub wystąpienia w elemencie próbnym szczelin o rozwartości i długości przekraczającej wielkość graniczną.

Odporność ogniowa elementów budynków – zestawienie kryteriów użytkowych

W zależności od zachowanych kryteriów odporności ogniowej w czasie wyrażonym w minutach przez jedną z poniższych liczb:

15, 20, 30, 45, 60, 90, 120, 180, 240

ustala się następujące klasy odporności ogniowej elementów budynków:

Rczas - klasa ta wyraża czas, w którym elementy nośne czas zachowują nośność ogniową, ale elementy nośne spełniające funkcje oddzielające nie zachowują szczelności i izolacyjności ogniowej

REczas - klasa ta wyraża czas, w którym elementy nośne czas spełniające funkcje oddzielające zachowują nośność i szczelność ogniową, ale nie zachowują izolacyjności ogniowej

REIczas - klasa ta wyraża czas, w którym elementy nośne czas spełniające funkcje oddzielające zachowują nośność, szczelność i izolacyjność ogniową

Eczas - klasa ta wyraża czas, w którym elementy czas nienośne zachowują szczelność ogniową, a nie zachowują izolacyjności ogniowej

EIczas - klasa ta wyraża czas, w którym elementy czas nienośne zachowują szczelność i izolacyjność ogniową.



Odporność ogniowa elementów budynków wg PN-EN 13501-2:2007

Klasy odporności ogniowej elementów budynków

Szczególnie godne polecenia są: